I
Jak się nie nudzić? gdy oto nad globem
Milion gwiazd cichych się świeci,
A każda innym jaśnieje sposobem,
A wszystko stoi - i leci...
 
II
I ziemia stoi - i wieków otchłanie,
I wszyscy żywi w tej chwili,
Z których i jednej kostki nie zostanie,
Choć będą ludzie, jak byli...
 
III
Jak się nie nudzić na scenie tak małéj,
Tak niemistrzowsko zrobionéj,
Gdzie wszystkie wszystkich Ideały grały,
A teatr życiem płacony -
 
IV
Doprawdy, nie wiem, jak tu chwilę dobić,
Nudy mię biorą najszczersze;
Co by tu na to, proszę Pani, zrobić,
Czy pisać prozę, czy wiersze - ?

V
Czy nic nie pisać... tylko w słońca blasku
Siąść czytać romans ciekawy:
Co pisał Potop na ziarneczkach piasku,
Pewno dla ludzkiej zabawy (!) -
 
VI
Lub jeszcze lepiej - znam dzielniejszy sposób
Przeciw tej nudzie przeklętéj:
Zapomnieć ludzi, a bywać u osób
- Krawat mieć ślicznie zapięty...!

I
How can't you be bored? When there above the globe
Million silent stars are shining
And each in its own different way
And all the things standing - and flying...

II
The Earth is standing - and abbys of ages
And all now alive (?)^[1],
Will leave its way on (?)
Though people will be as they've been

III
How can't you be bored on so smallest stage,
So unmasterly made
Where all The Ideals took part in a play
And theathre bill human life paid

IV
How can you make moment pass
I'm tired and bored to tears;
What can you do to stop this farce
Shall I write prose o verse - ?







VI
Or even better - there's a braver way
To change this course of fate:
Forget about people and go out each day
- With a (?) beautifully straight... !